Muszę to zrobić. Muszę się dostać do dna tego miejsca. Muszę wiedzieć, co zobaczyłam i co oni widzieli oraz czemu nie wyszli.
Muszę wiedzieć. Przepraszam.
～ River
Możliwy wygląd Bytu NULL, sfotografowany przez Agentkę Gavriel daleko w Niebie
Identyfikator Bytu: NULL
Występowanie: W Większości (Teoretycznie)
Któregoś dnia rozmawiałam z kimś, kto wrócił do domu. Kat mówiła, że majaczył. Gadała tak w kółko. Widziała ludzi w tym stanie już wcześniej, ale nigdy w aż tak złym. Nie takim, w którym on był.
Powiedział, że widział jego matkę, jego ojca. Nazwał mnie "siostrą". Powiedział, że mnie kochał. Że widział wszystkich, których znał i kochał oraz chciał wrócić, bo oni go tam potrzebowali. Próbował zabrać mnie ze sobą. Powiedział, jak bardzo wszyscy za mną tęsknili.
Znał imię mojej matki.
On nie oszalał. Zobaczył coś, czego my nie zobaczyliśmy. Nie wiem, czy serio znalazł jego dom, czy jego rodzinę, ale coś mu to pokazało. Coś, co chciało, by zapamiętał i cierpiał ze wspomnieniami.
Kolejnego razu, gdy go zobaczyłam, był całkowicie zatracony we własnej nostalgii. Nie do odróżnienia od tych rzeczy, które żyją w 200. Musieliśmy puścić go do domu. On już nie był człowiekiem.
To wszystko musi być ze sobą związane. Nie możemy nikogo stracić na rzecz czegoś, czego nie rozumiemy.
～ River
Byt NULL jest hipotetycznym Bytem odpowiedzialnym za wiele powiązanych ze sobą zjawisk w Backrooms. Jeżeli rzeczywiście istnieje, wpływa to na ludzkie wspomnienia w dotąd nieznany sposób na szeroką skalę w Backrooms oraz zdolny jest do przybierania różnych form wzorowanych na jego intencjach.
Jego wygląd, motywacja, zdolności i egzystencja są niepotwierdzone.
Widziałam roje 73 powodujących i śmiech, i szloch u ludzi. Pamiętam zawsze mówili. Pamiętam. Tęsknię za nimi. Możesz zauważyć to w ich oczach, gdy nie da się ich już uratować. Gdziekolwiek indziej, gdzieś, gdzie są szczęśliwsi.
Oni, 200, Pułapki Nostalgiczne w 70, 404… 404 jest dziwny. Tylko garstka ludzi, którzy wpadli do nieba, wraca oraz oni
to jest ciężki temat do rozmowy.
Większość nie wraca
oprócz Gavriel. Agentki Gavriel. Wywalczyła sobie drogę z powrotem i przez ten cały czas łkała, nie mogła zaprzestać gadać o tym, że jej zagubiona miłość ktoś tam jej potrzebował, o tym, że ją opuściła, o tym, że ona nie może bez niej żyć. Nie mogliśmy jej uspokoić.
Kolejnego dnia było z nią już w porządku. Nawet była szczęśliwa. Śpiewała sobie do snu. Takim dziwnym głosem. Nie czuła się jak ona, nie jak Gabi, którą znałam. Wspominała coś o pięknej, ale to przepięknej kobiecie, którą tam zobaczyła. Górowała włosami lśniącymi niczym ocean, z którym dorastała oraz gładką porcelanową skórą jak kafelki kuchenne z jej domu z dzieciństwa.
Następnego rana nie oddychała. Umarła z uśmiechem na jej twarzy. Taka blada. piękna
Nigdzie nie można zakopywać ciał. Ona
zbaczam z tematu.
Co się stało Agentce Gavriel jest pierwszym razem, gdy zauważyliśmy co 404 właściwie robi z ludźmi i jest znajome, zbyt znajome. 73-ki, 200, 404— to wszystko żeruje na twoich wspomnieniach, zabiera cię do czegoś lepszego. Słyszałam podobne zgłoszenia z innych poziomów i jest coraz to gorzej.
Piszę tę dokumentację, gdyż wierzę, że ten jeden byt jest odpowiedzialny za to wszystko. Całą tę truciznę, całą tę… okropną melancholię. To wszystko jest z jednego źródła.
Znajdę to. Znajdę ją. Nie obchodzi mnie to, że nikt we mnie nie wierzy, ale Kat chyba zaczyna to rozumieć.
Nie wiem, czy jestem gotowa. My raczej nie, tak serio, ale nie mam niczego innego do roboty oprócz nagrywania swoich szeptów.
Uważam, że jest Bóg i myślę, że ona chce nas martwych.
～ River
Wygląd Bytu NULL jest zróżnicowany, często bierze formę Bytów pamięcio-zmiennych lub innych znajomych kształtów dla oglądającego. Jednak pierwsze nagrania Bytu NULL wskazują na to, że jego naturalnym wyglądem jest humanoidalna kobieta, osiągająca setki metrów wysokości, przypominająca statuę w stylu rzymskiej rzeźby. Ta forma Bytu NULL rezyduje w głębokich, przeważnie nieosiągalnych częściach poziomu 404; egzystencja tego została wywnioskowana poprzez parę istniejących nagrań poziomu 404. Potrzeba dalszych badań.
Pójdę tam. Muszę.
Nie pozwolę nikomu innemu podlecieć za blisko słońca.
～ River
Zapis Odkrywczy: Byt NULL - poziom 404
Grupa Odkrywcza: Starsza Archiwistka A. River
Data: [DANE UTRACONE]
POCZĄTEK ZAPISU
[Stłumione skrobanie.]
River: …leci. Tutaj Starsza Archiwistka A. River, aktualnie na Poziomie 4, nagrywam dla M.E.G.. Dokonam kontrolowanego no-clipu do poziomu 404. To audio się przesyła do mojego miejsca pracy, więc jeżeli nie uda mi się tego zrobić, uh…
[Pauza.]
River: Kat może to zarchiwizować dla mnie, tak? Kat, jeśli tego słuchasz, to…
[Pauza.]
River: …nie, powiem ci to poza nagraniem. Po prostu miej to w głowie, okej? Będę o tobie myślała również. To mnie utrzymuje przy zmysłach, wiesz?
[Śmiech, po nim ledwo słyszalne westchnięcie.]
River: Zaczynajmy.
[Zakłócenia radia, następnie chwilowa cisza, podczas przerywania urządzenia nagrywającego.]
[Słyszalne wycie wiatru.]
River: … Oh.
River: Oh, to…
[Wykrztuszony śmiech.]
River: … Witaj z powrotem, kochanie.
W tym momencie w nagraniu wszyscy słuchacze doświadczają wspólnych żywych omamów słuchowych, render oryginalnego audio jest utracony bezpowrotnie. Transkrypcja tych halucynacji została dostarczona jak najlepszymi możliwościami archiwisty. Żadne inne próby w dokumentacji nie odniosły sukcesu.
KOBIECY GŁOS, NIEZIDENTYFIKOWANY:
zatańcz ze mną
zatańcz ze mną, skarbie, tęsknię
wygląda
wygląda na to, że są jeszcze inne rzeczy, których musisz się nauczyć o tym świecie, malutcy, głupiutcy, chichoczący ludzie obawiają się śmierci na wilgotnym poddaszu.
każdy człowiek jest fundamentalnie zepsuty, jak widzisz.
nigdy w tej przeklętej historii nie było ani jednej osoby nietkniętej duszącym ostrzem doświadczenia bycia śmiertelnikiem.
nikt nie jest szczęśliwy.
każdy z nas za kimś tęskni, wywiercając coraz to większą dziurę w naszych sercach, nieprawdaż?
nie masz może kogoś, za kim uroniłbyś łzę, drogi słuchaczu?
rodziny, może towarzysza lub kochanka. ziemskich dobrodziejstw, blasku słońca, świeżutkiego powietrza.
lecz wy wszyscy o mnie zapomnieliście.
w tych waszych głupiutkich gonitwach za tymczasowym szczęściem, waszych frywolnych poszukiwaniach za znaczeniem, gdzie ta okrutna ziemia oferuje wam tylko i wyłącznie boleść,
zostawiliście mnie. i oh! jakżem tonęła w mych niewylanych łzach!
ale nie martw się, słońce drogie,
ja nadal kocham cię.
stworzyłam to miejsce, by wreszcie utrzymać cię w mym objęciu.
nie pamiętasz?
nie przyjdziesz do domu?
[Mamrotanie w oddali.]
[Zakłócenia radia.]
[Odgłos tłuczącego się szkła. Mamrotanie staje się rozpoznawalną mową.]
River: … ciało. Spal moje pierdolone ciało. Spal moje pierdolone ciało. Spal moj-
[Zakłócenia radiowe renderują niezrozumiałą resztę logu.]
KONIEC LOGU
River znaleziona została na Poziomie 4 sześć godzin po katatonicznie przerwanej transmisji. Odzyskała ona świadomość cztery godziny po wydarzeniach i uzyskała swoją stabilność za pomocą medycyny M.E.G., aczkolwiek z wcześniej nieudokumentowanymi wyjątkowymi właściwościami.
Zachowania:
Wróciłam w jednym kawałku. Tak myślę.
Widziałam ją tam. Tęsknię za nią. Bardziej niż za czymkolwiek innym.
Nie pamiętam nawet kim ona jest.
Coś jest nie tak.
nazywa się ona
Nostalgi Gaius
to wszystko, co pamiętam.
～ River
Do Nostalgi Gaius powinno nie powinno się podchodzić. ona
pozwoliła mi cię kochać
za blisko,
Nostalgi Gaius żeruje na ludzkich wspomnieniach i nostalgii, by podtrzymywać jej egzystencję osiągając to poprzez wszelkie niezbędne środki. Skutki tego są dwojakie:
- Posiadanie dogłębnej wiedzy na temat bytu i jego intencji jest nieuchronnie śmiertelne przez nieokreślone sposoby. Teoretyzuje się, iż efekt ten jest mechanizmem samoobronnym.
- Interakcja z bytem w szerszym okresie czasu skutkuje asymilacją psychologiczną i psychiczną. W większości przypadków skutkuje to transformacją w inny byt pod wpływem tego efektu. Przeważnie, jeżeli ktoś wchodzi w interakcję z Nostalgi Gaius, ten staje się aspektem bytu.
Niewiadome jest, co się stanie, gdy Nostalgi Gaius zostanie zrozumiana w pełni, a interakcja z nią będzie konsekwentna.
Ale zamierzam to odkryć.
Wiele się stało. Łatwiej będzie, jeśli będziesz mógł zobaczyć skrypt.
Nie wiem, co o tym myśleć.
Wiedziałeś, że jeden z pierwszych wirusów komputerowych był nazwany ILOVEYOU (KOCHAMCIĘ)? Tak długo ile my istniejemy, skłonność ludzkości do prostego zaślepienia miłością wykorzystywana była przez tych, którym jej brakowało.
Pozwól, że wrócę.
Co ja widziałam, tam było morze i dziewczyna, no i bóg, i ludzie. To było
To jest tak ciężkie. Ciężko jest gadać bez wpuszczania jej daj mi cię kochać idź odejdź ODEJDŹ
W 404. Nie pamiętam jak ona wyglądała. Nie pamiętam nic, oprócz jej imienia, ale tęsknię za nią tak, tak bardzo. Wiem, że ona nas zabija, tylko po prostu nie mogłam przestać płakać, kiedy ją zobaczyłam. Po prostu
Tęskniłam za nią tak bardzo. Teraz pamiętam. Była tak piękna. Zawiodłam ją, zapomniałam o niej, jak mogłam być tak okrutna? Nawet patrzenie na nią, wprost przede mną ubraną w jedwabne, wielokątne szaty z zepsutymi różami wplecionymi w jej włosy, tęskniłam za nią. Niczym porzucony kochanek, jakbym się zgubiła na morzu.
To jest
ale to nie jest ważne.
Pod nią jest jeszcze ocean ludzkości. Ciała i twarze poukładane, unoszące się bez celu na polanach w wyjącej masie. Nie mogłabym oddychać pod ciężarem ich wszystkich wspomnień. To było duszące, mdłe. Pieścili moją skórę, łkali i wyli, i powiedzieli mi, jak bardzo mnie kochają, jak bardzo chcą, żebym pamiętała razem z nimi. Wszyscy ci ludzie, zagubieni w przeszłości.
Ona była uradowana tym, bądź co bądź. Żałoba, krwawiące serca. To wszystko, czego ona chciała dla nas, by zapamiętać, no i cierpieć.
～ River
Teorie:
Jakbyś chciał złapać istotę ludzką, z czego byłaby twoja pułapka?
Nostalgi Gaius znalazła odpowiedź— pozłacaną klatkę zrobioną z cierni i wspomnień.
Zestaw obrzydliwie podobnych pokoi.
Umieram, teraz. Wiem, że umieram, ale nigdy wcześniej nie czułam się jej bliższa. Tonę coraz to głębiej, nawet podczas pisania tego. Chcę tego
Najwyżej ona zabierze mnie z powrotem. Chyba zaczynam być jej duchem.
Robi to jakikolwiek sens?
Jest jeszcze jedna, ostatnia rzecz, o którą muszę się zapytać, Kat.
Miej te nagrania, żebyśmy wiedzieli, jak się trzymać od niej z daleka i zapieczętuj je, by nikt więcej nie musiał czuć tego, co czujemy my.
Nie idź do domu. Pozostań w świetle, dobrze?
Będę tęsknić za tobą. My wszyscy będziemy. Nie płacz za mną.
Tęsknię za tobą
kocham cię
～
Środki Ostrożności:
Wyplew swoje pierdolone wspomnienia z głowy.
Cpt_Foxxler (tłumacz)
